Edukacja dla bezpieczeństwa    
Temat Pierwsza pomoc poszkodowanym .
1.	Prawny obowiązek niesienia pierwszej pomocy
a.	Kodeks karny
b.	Kodeks drogowy
c.	Prawo cywilne
d.	Ustawa o ratownictwie
2.	Łańcuch ratowniczy
Pomoc poszkodowanemu jest podzielona na dwa etapy:
1. Pierwszą pomoc - udzieloną natychmiast na miejscu przez świadków zdarzenia
2. Pomoc kwalifikowaną - udzieloną przez służby ratowniczo - medyczne.
Pierwszy etap - pierwsza pomoc - obejmuje trzy ogniwa łańcucha ratunkowego:
a) czynności natychmiastowe - tj. ocenę sytuacji, zabezpieczenie miejsca wypadku, kontrolę czynności życiowych, ocenę stanu poszkodowanego oraz  wszystkie działania służące bezpośrednio utrzymaniu jego życia, 
b) telefoniczne wezwanie pomocy,
c) dalsze czynności związane z udzielaniem pierwszej pomocy  poszkodowanym przed przyjazdem służb ratowniczych. 
Drugi etap - pomoc kwalifikowana - obejmuje dwa ogniwa:
a) transport poszkodowanego, podczas którego jest udzielana fachowa pomoc służb ratowniczo - medycznych, 
b) pomoc medyczną w szpitalu.

3.	Organizacja miejsca wypadku
a.	Dostęp do poszkodowanego 
b.	Zapewnienie bezpieczeństwa poszkodowanemu i sobie (wyeliminowanie czynnika uszkadzającego)
c.	Ocena sytuacji
d.	Wezwanie pomocy
i.	Wezwanie pomocy głosem
ii.	Wezwanie pomocy medycznej
4.	Sprawdzenie stanu czynności życiowych
a.	próba nawiązania kontaktu z poszkodowanym (sprawdzenie stanu przytomności)
b.	sprawdzenie oddechu
c.	sprawdzenie stanu skóry    (barwa, kroplisty pot)
5.	Wykonanie czynności ratujących życie
a.	sztuczne oddychanie i zewnętrzny masaż serca
b.	tamowanie krwotoków
c.	postępowanie przeciwwstrząsowe (ochrona przed utratą ciepła, odpowiednie ułożenie – pozycja leżąca, uniesione nogi)

6.	Wykonanie czynności  odroczonych
a.	Opatrzenie obrażeń (rany, oparzenia, odmrożenia)
b.	Unieruchamianie złamań
7.	Pozycja bezpieczna ( kiedy stosujemy, po co, kiedy nie możemy jej zastosować)
8.	Opieka nad poszkodowanym  -  wsparcie psychiczne.
9.	Wywiad ratowniczy SAMPLE ( znaczenie liter w skrócie, pytania )
10.	Złożenie meldunku lekarzowi lub ratownikowi.

Resuscytacje przerywamy jeśli:
-	opiekę przejmie fachowy personel medyczny
-	wróci oddech-ożywimy poszkodowanego
-	opadniemy z sił ]

Pomocy głosem wzywamy jeżeli stwierdziliśmy, że osoba jest nieprzytomna

Wywiad ratowniczy
SAMPLE to wyraz ułatwiający prowadzenie wywiadu ratowniczego. Rozwijając ten skrót nawet w ogromnym stresie związanym z prowadzonymi działaniami, ratownik korzystając z konstrukcji wyrazu rozwija znaczenie kolejnych liter. Wywiad ten obejmuje zebranie informacji bądź ustalenie faktów o zaistniałym zdarzeniu np. przyczynach zachorowania, mechanizmach wywołujących uraz czy też oszacowanie siły powodującej obrażenia, itp.
S      Objawy przedmiotowe/podmiotowe (Signs/Symptoms) 
A      Alergie (Allergies) 
M     Medykamenty (Medicines) 
P      Przebyte choroby (Past medical history) 
L       Lunch - ostatni posiłek (Last meal – intake) 
E       Ewentualnie co się stało? (Events Preceding)

ICE – In Case of Emergency  - w nagłym wypadku ( w telefonie komórkowym wpisujemy numer kogo powiadomić w razie wypadku)

Wezwanie pomocy medycznej   ( 112, 999) lub inny alarmowy 998, 997
I. Miejsce zdarzenia i  powód wezwania
Określamy najdokładniej jak potrafimy miejsce w którym doszło do zdarzenia. Jeśli sytuacja ma miejsce w domu/bloku przekazujemy dyspozytorowi dokładny adres: nazwa ulicy, numer domu, bloku, klatki, piętro. Podajemy także miejscowość gdyż zdarza się, że w dwóch pobliskich miasteczkach znajdują się dwie takie same ulice.
Gdy sytuacja wydarzyła się na drodze także staramy się określić orientacyjny adres miejsca zdarzenia. Jeśli jest to niemożliwe podajemy charakterystyczne punkty orientacyjne.
II. Charakter zdarzenia
Przekazujemy informacje o tym dlaczego dzwonimy, co się wydarzyło. Określamy czy jest to np. zachorowanie (ból w klatce piersiowej, napad duszności, drgawek itd), wypadek komunikacyjny, uraz, oparzenie etc.
III. Ilość i stan poszkodowanych
Staramy się określić ile jest osób potrzebujących pomocy i w jakim są stanie. Od tej informacji zależy, ile karetek i jakiego typu (zespół podstawowy, zespół specjalistyczny) zostanie od razu wysłanych na miejsce zdarzenia. Jeśli np. miał miejsce wypadek samochodowy, urazów w nim doznały 3 osoby będące obecnie nieprzytomne, to pewnikiem jest, że jeden Zespół Ratownictwa Medycznego nie wystarczy do udzielenia im wszystkim pomocy.
Podajemy objawy które możemy zaobserwować (np. brak oddechu, krwotok z ręki, uraz głowy, drgawki), jak i te które podają sami poszkodowani (np. piekący ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy).
Dane poszkodowanego  Przekazujemy dyspozytorowi czy osobą poszkodowaną jest dorosły czy dziecko, kobieta czy mężczyzna. Jeśli jest to możliwe podajemy jego wiek, imię i nazwisko.
IV. Jakiej pomocy udzielono poszkodowanym  rodzaj i zakres pierwszej pomocy udzielonej poszkodowanemu
V. Dane wzywającego
Na samym końcu, po przekazaniu wszystkich powyższych informacji, podajemy nasze imię i nazwisko, i numer telefonu spod którego dzwonimy.
Kilka uwag    -     W trakcie rozmowy uważnie słuchajmy tego, co mówi dyspozytor. Może on nam zadawać pytania, które ułatwią np. dojazd ZRM na miejsce zdarzenia, może także powiedzieć co możemy zrobić do czasu przyjazdu karetki.
Nigdy nie kończymy rozmowy jako pierwsi, dyspozytor po potwierdzeniu przyjęcia wezwania pierwszy odkłada słuchawkę!
Nie wolno dzwonić pod numery alarmowe dla zabawy, w tym czasie ktoś naprawdę potrzebujący może próbować wezwać pomocy! Fałszywe wezwania są zgłaszane na Policję, a ludzie je wykonujący pociągani do odpowiedzialności karnej.