Temat : Wybrane zagadnienia z prawa międzynarodowego.

1.	Pojęcie konwencji.
2.	Tworzenie prawa międzynarodowego.
3.	Konferencje i konwencje.
a.	haskie
b.	genewskie
4.	Organizacje międzynarodowe
a.	ONZ
i.	Cele organizacji
ii.	Stosowane środki w razie konfliktu
b.	Unia Europejska
c.	OBWE
d.	NATO
5.	Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża

Ad.1  pojęcie w słowniczku
Konwencja – z łac. conventio  - umowa międzynarodowa zawierana w sprawach specjalnych lub przyjęte w danym środowisku normy postępowania, konwenans, maniera, zwyczaj, konwencjonalność

Ad.2  
Tworzenie prawa międzynarodowego:
•	Powstanie problemu międzynarodowego
•	Pomysł na rozwiązanie problemu (prace specjalistów)
•	Prace prawników (stworzenie dokumentów)
•	Podpisanie przez przedstawicieli : prezydent, premier, minister spraw zagranicznych
•	Ratyfikowanie umowy – przez parlament

Jak prawo międzynarodowe działa :
- Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze
- Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Tokio
w 1998 w Rzymie uchwalono Statut Stałego Międzynarodowego Sądu Karnego, powołanego do karania winnych pogwałcenia prawa humanitarnego
Ad.3 a)   
z 14 maja 1954 r. o ochronie dóbr kultury w razie konfliktu zbrojnego
18.V-29.VII.1899 –z udziałem 26 państw – o pokojowym załatwianiu sporów oraz z zakresu prawa
15.VI-18.X.1907 – z udziałem 44 państw –zatwierdzenie 13 konwencji z zakresu kodyfikacji prawa wojennego   (kodyfikacja-systematyczne opracowanie większego zespołu przepisów prawnych w postaci kodeksu)
Najważniejsza jest IV konwencja „O prawach i zwyczajach wojny lądowej” wraz z dołączonym do niej Regulaminem.
14 maja 1954 r. konwencja „O ochronie dóbr kultury w razie konfliktu zbrojnego”

Ad.3 b)
m.in. 1922 r. dotycząca Górnego Śląska podpisana przez Polskę i Niemcy , regulowała sprawy ludnościowe i własnościowe wynikłe po plebiscycie w 1921 r. 
- 1864 – konwencja w sprawie polepszenia losu rannych była pierwowzorem późniejszych konwencji z 1906, 1929, 1949 r. 

12 sierpnia 1949 – 4 konwencje o ochronie ofiar wojny ( podpisane przez 80 państw )
I – polepszenie losu rannych i chorych w armiach czynnych
II – oraz rozbitków sił zbrojnych na morzu
III – traktowania jeńców wojennych
IV – ochrony osób cywilnych podczas wojny (pomoc sanitarna i lecznicza, humanitarne traktowanie i ochranianie przed atakami gwałtu lub zastraszaniem oraz zniewagami i rabunkiem.

8 czerwca 1977 r. Protokoły dodatkowe ( I i II ) dotyczyły ochrony ofiar międzynarodowych i niemiędzynarodowych konfliktów zbrojnych. Protokoły te   m.in.  rozszerzają ochronę na wszystkie osoby personelu sanitarnego wojskowego i cywilnego wykonującego zadania OC.
- nowe postanowienia wzmacniają ochronę człowieka, zapobiegają eksperymentom medycznym , pobieraniu organów do transplantacji od osób pozbawionych wolności, potwierdzają zasadę , że nikt nie może być ukarany za udzielenie pomocy lekarskiej ani zmuszony do udzielenia informacji o osobach, którym takiej pomocy udzielił.
Poszanowanie – powstrzymywanie się od działania na szkodę ludzi
Ochrona – obowiązek działania na rzecz osób , obiektów i przedmiotów, które podlegają ochronie
Humanitarne traktowanie- pomoc ludziom  w złagodzeniu nieuchronnych następstw wojny (głód, szerzenie się chorób, okupacja, niewola) oraz umożliwić im przetrwanie. Zakaz stosowania środków mogących powodować cierpienie  lub wyniszczenie ( torturowanie, stosowanie eksperymentów lekarskich lub naukowych, kary zbiorowe, postępowanie okrutne lub poniżające, dyskryminacja)

Obrona Cywilna –ostrzeganie, ewakuacja, przygotowania i organizacja budownictwa schronowego, zapewnienie środków  zaciemniania, ratownictwo, służby : medyczno-sanitarną, zwalczania pożarów, wykrywania i oznaczania terenów skażonych, doraźnej odbudowy niezbędnych służb użyteczności publicznej. 

Ad.4  Organizacja Narodów Zjednoczonych zastąpiła Ligę Narodów 
Konferencja założycielska 25 kwietnia 1945r. w San Francisco 
Karta Narodów Zjednoczonych weszła w życie po ratyfikacji 24 października 1945r.
Cele:
- utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa,
- tłumienie aktów agresji i innych naruszeń pokoju,
-rozwijanie przyjaznych stosunków między narodami,
- rozwiązywanie międzynarodowych problemów o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i humanitarnym
- popieranie praw człowieka i poszanowanie wolności wszystkich, bez względu na rasę, język, wiek, płeć, wyznanie,
- uzgadnianie działalności międzynarodowej zmierzającej do osiągania wspólnych celów.

Środki stosowane w razie konfliktu:
Pokojowe:
- na poziomie rozmów dyplomatycznych, czasem inny kraj jako negocjator
- zerwanie stosunków dyplomatycznych,
- zupełne lub częściowe przerwanie stosunków gospodarczych  (embargo) oraz komunikacji: kolejowej, morskiej, lotniczej , pocztowej, telegraficznej, radiowej i innej
W wyjątkowych przypadkach interwencja zbrojna:   (Rada Bezpieczeństwa uprawniona do przeprowadzenia akcji wojskowej –„błękitne hełmy” )
Zadania wojsk ONZ:
- rozdzielenie zwaśnionych stron, kontrolowanie stref buforowych, nadzorowanie zawieszenia broni, zapobieganie ponownemu wybuchowi walk,
- zapewnienie bezpieczeństwa i tymczasowej administracji oraz nadzorowanie rozbrojenia i demobilizacji

Cały czas toczą się działania zbrojne: 1991- zatoka Perska,  1992 – Somalia, 1993 – Haiti, 1994 –Ruanda, 1995 – Bośnia i Hercegowina, Albania  1999-Timor Wschodni itd. …….

Ad.5 
Skąd się wzięła organizacja? – 1859r. Szwajcar Henry Dunant ( w jednodniowej  bitwie pod Solferino ok.40 tysięcy rannych bez opieki) z mieszkańców Solferino organizował zespoły udzielające rannym pierwszej pomocy.
W lutym 1863 r. Stowarzyszenie Użyteczności Publicznej w Genewie powołało tzw. Komitet Pięciu (organizacja międzynarodowa niosąca pomoc rannym i chorym na polu walki)- przyjął nazwę Międzynarodowy Komitet Pomocy Rannym Wojskowym, w 1875 powstała obecna nazwa Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, w 1877 r. powstało tureckie stowarzyszenie przyjęło nazwę Czerwonego Półksiężyca, art.38 I Konwencji genewskiej z 1949 r. zatwierdził godło Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca jako znaki ochronne wojskowych służb wojskowych.
Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża jest organizacją humanitarną stanowiącą część Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Niesie pomoc i chroni ofiary konfliktów zbrojnych i zamieszek, działa na rzecz ludzi, którzy w wyniku tych zdarzeń mogą być ranni, wzięci do niewoli, wysiedleni.
Działalność obejmuje wizytowanie uwięzionych, ochronę ludności cywilnej, organizowanie poszukiwań osób zaginionych, pomoc i opiekę medyczną potrzebującym społeczeństwom.
PCK – (Polski Czerwony Krzyż powstał w 1919 r. ) prowadzi ośrodki opiekuńcze, noclegownie, świetlice dla dzieci, organizuje krwiodawstwo itp.

7 podstawowych zasad określających działalność MKCK :
- humanitaryzm, 
- bezstronność, 
- neutralność (nieangażowanie się w konflikty), 
- niezależność ( korzystanie z autonomii i działanie zgodnie z zasadami CK) , 
- dobrowolność ( przynależność do CK nie jest przymusowa, a pomoc jest bezinteresowna ) 
- jedność (istnieje w państwie tylko jedno stowarzyszenie)
- powszechność.